‌‌

‌‌

یــکـــ پاییز باشد...
درختی
با برگهای زرد و نارنجی
یک میز دونفره
در حیاط
برگهای افتاده 
و پخش بر زمین
من...
تو...
زیر پایمان
خش خش برگ‌ها...

واای بر من...
چه ناممکن ها
در خیال می پرورانم

و
باز هم
من مانده‌ام
و چای
سرد شده‌ای دیگر...