نظریه ازدواج ناخودآگاه"

نظریه ازدواج ناخودآگاه"
ازدواج فرایندی است که بواسطه عوامل ناخودآگاه اتفاق می افتد.
عشق زمانی پدید می آید که طرف مقابل با تصویر ایماگوی ما همخوانی داشته باشد. ایماگو تصویری است ناخودآگاه از جنس مخالف که مرکب از کسانی است که در کودکی بیش از دیگران بر ما تأثیر گذاشته اند.
فرافکن این تصویر منجر به تولید احساس عشق رمانتیک می شود.
مکانیزمی که در اینجا به کار می افتد به تعبیر فروید وسواس تکرار و به زعم پرلز کار ناتمام است که با بازآفرینی شرایط ناکام کننده دوران کودکی برای اصلاح آن می کوشند.
این تلاشی است برای یافتن خویشتن گمشده ای که در خود سرکوب گردیده است. جذّابیّت؛ قابلیت فرد مقابل در ارضای نیازهای روانی ناخودآگاه است ما کسانی را برای ازدواج بر می گزینیم که شبیه تصویر ما از والدینمان باشند و از سویی جبران کننده نیازهای پاسخ داده نشده و سرکوب شده دوران کودکی مان باشند.
کتاب بازگشت به عشق
اثر هارویل هندریکس.