زن زیباست......

زن زیباست......
چه آن زمان که از فرط خستگی چهره اش در هم است......
چه آن زمان که خود را می آراید از پس همه خستگی هایش......
چه آن زمان که فریاد می زند بر سرت....
و تو فقط حرکت زیبای لبهایش را می بینی......
چه آن زمان که کودکی جانش را به لبش می رساند و دست بر پیشانی زده و لبخند می زند.....
زن زیباست......
آن زمان که خسته از همه تهمت ها و نابرابری ها باز فراموشش نمی شود
مادر است......
همسر است......
راحت جان است.......
زن زیباست........
زمانی که لطافت جسم و روحش را توامان درک کردی.......
زمانی که خرامیدنش را بین بازوانت فهمیدی........
زمانی که نداشته های خودت را به حساب ضعفش نگذاشتی.......
آری........
زن زیباست..........