هزار بار چمدان بسته بودم اما نرفته بودم

هزار بار چمدان بسته بودم اما نرفته بودم!
من آدم رفتن نبودم آخر...
برمیگشتم گاه به یک صدا، گاه به یک نگاه...
او رفت اما...
آسان، راحت و جای خالی ام را پر کرد
با هر چه گزینه که روی میزش بود...
من آدم رفتن نبودم...
آمده بودم برای ماندن...

ناهید_سعادتیان