با خنده کاشتی به دل خلق٬ "کاش ها"/

با خنده کاشتی به دل خلق٬ "کاش ها"/
با عشوه ریختی نمکی بر خراش ها/
هرجا که چشم های تو افتاد فتنه اش/
آن بخش شهر پر شده از اغتشاشها /
گیسو به هم بریز و جهانی ز هم بپاش!/
معشوقه بودن است و «بریز و بپاش» ها/
ایزد که گفته بت نپرستید پس چرا؟/
دنیا پر است این همه از خوش تراش ها؟!/
از بس به ماه چشم تو پر میکشم٬ شبی/
آخر پلنگ می شوم از این تلاشها/