خدایا!
خدایا!
تو را شکر میکنم
که اشک را آفریدی ؛
که عصارهی حیاتِ انسان است.
آنگاه که در آتشِعشق میسوزم ،
یا در شدتِدرد میگدازم ،
یا در شوقِزیبایی و ذوقِعرفانی
آب میشوم ،
و سراپای وجودم
روح میشود
لطف میشود
عشق میشود
سوز میشود\
و عصارهی وجود ، بهصورت اشک ،
آب میشود
و به عنوان زیباترین محصول حیات ...
بر دامانِ وجود فرو میچکد
تو را شکر میکنم
که اشک را آفریدی ؛
که عصارهی حیاتِ انسان است.
آنگاه که در آتشِعشق میسوزم ،
یا در شدتِدرد میگدازم ،
یا در شوقِزیبایی و ذوقِعرفانی
آب میشوم ،
و سراپای وجودم
روح میشود
لطف میشود
عشق میشود
سوز میشود\
و عصارهی وجود ، بهصورت اشک ،
آب میشود
و به عنوان زیباترین محصول حیات ...
بر دامانِ وجود فرو میچکد
- ۵۰۲
- ۲۵ خرداد ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط