من معتقدم عشق به پایان نرسیده ست

من معتقدم عشق به پایان نرسیده ست
چون این لب خشکیده به باران نرسیده ست

عاشق نشدی وعده ی دیدار نفسها
یک قطره از ان چشمه خروشان نرسیده ست

تلخ است عجب طعم غزلهای اخیرم
وقتی که لبم بر لب قندان نرسیده ست

بیمار شده در طلبت جان شقایق
یک شبنم خشکیده به درمان نرسیده ست

کافر شده ام قبله ی من موی سیاهت
در وصف تو صد آیه ی قران نرسیده ست

گنگم که به جادوی دو چشمان قشنگت
مقیاس نگاهت که به شیطان نرسیده ست

انقدر که من پرسه زدم ابله بسته ست
پاهای پیاده ام که به کنعان نرسیده ست


باز این غزلم خیس شد از درد فراقت
این قصه ی تلخی است که پایان نرسیده ست