عزیزِ جانِ دل ، امیدی به مالِ تو بودن ندارم ،

عزیزِ جانِ دل ، امیدی به مالِ تو بودن ندارم ،
فقط میخواهم وقتی میبینَمت
خوب باشی ، خوشحال باشی و بخندی ..
مُطمئن هم باش در راهِ تحقُقِ این اتّفاق
از هیچ تلاشی شانه خالی نمیکنم ..
اصلا این بار دوربین عکّاسی را بهانه میکنم ..
به بهانه‌ی "هِی عکس و هِی عکس"
از تو ..
"هِی لبخند و هِی لبخند" ..
از تو ..
هِی بخندی و من ذوق ‌مرگ شوم
از این همه خُوشی ..
بعد هم از هر عکس
دو تا ظاهِر کنم تا هر شَب تو را
چندین بار آن هَم با لبخندهای مُتفاوت داشته باشم و مُرور کنم ..
هِی عکس و هِی عکس ..
فقط تو هم کَمی هَمکاری کن لطفا ..
به دوربین که نگاه میکنی ،
بعد از یِک ، دو ، سه گفتنِ من ،
بهترین لبخندت را
میهمانِ لنزِ دوربینِ بیچاره
و منِ بیچاره‌تر کن ..
یِک ، دو ، سه ..
حالا لبخند ..