حیف مـوهای پرکلاغی نیست

حیف مـوهای پرکلاغی نیست
روسری دورآن قفس بکشد
جزمن وتوکسی که اینجانیست
بگذارآسمان نفس بکشد...

اهـل سیگار نیستم امـا
بگذاراین مسافـرخسته
نخ پیراهن تراگاهی
بعد چای،ازسرهوس بکشد..

و خدادرمدارلبهایت،
خال راآفریدچون می خواست
مرزدنیای کوچک من را
کمتر ازدانـه عدس بکشد....

دهنِ فکرمن از توآب افتاد
مثل لیموی ترش می مانی
کاش نقاشی تورا از نو،
باردیگر خداملس بکشد....

"این دغل دوستان که می بینی" ،
عاشقت نیستند،می ترسم
دست این روزگارعاشق کش ،
گِـردشیرینی ات مگس بکشد....

ارث ماشاعران که قابل نیست
ای رفیقان وصیتم این است
نفـس اخرمرادم مرگ
بگذاریدهمنفس بکشد..