سوره الشمس

سوره الشمس
بنام خداوند بخشنده مهربان
قسم ب افتاب و تابش ان هنگام رفعتش
قسم ب ماه که پیرو افتاب تابان است
وقسم ب روز هنگامی ک جهان را روشن کند
وشب وقتی که عالم را در پرده سیاهی کشد
وقسم به اسمان بلند و ان ک این کاخ رفیع را بنا کرد
وبه زمین انکه ان رابگسترد
وقسم ب نفس وانکه او را نیکو بیافرید
وبه او شرو خیر او را الهام کرد
که هر کس نفس ناطقه خود را از گناه وبدکاری پاک و منزه سازد به یقین رستگار خواهد شد
وهر که او را به کفر گناه پلید گرداند البته زیانکار خواهد شد
طایفه ثمود از غرور و سرکشی پیغمبر خود را تکذیب کرد
هنگامی شقی ترینشان بر انگیخته شد
و رسول خدا صالح ب او گفت این ناقه ایت خدا ست از خدا بترس وان را سیراب گردانید
ان قوم رسول را تکذیب وناقه پی کردن خدا هم انان را به کفر ظلم وگناهشان هلاک ساخت و شهرشان را با خاک یکسان نمود
وهیچ باک از هلاک انان نداشت