ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ...

ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ...
ﺗﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﻫﻮﺕ ﺳﮑﻮﺕ... ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﮐﺸم...ﺳﻨﮓ ﺷﺪم ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ...دردامو ﺑﯿﺮﻭن ﻧﻤﯽ رﯾﺰﻡ ...
ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺎ ﻧﺪﺍﺭﻡ...ﻣﻦ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺍﯾﻦ کاﺭ ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺘﻢ....ﺑﺮﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ اﻫﻤﯿﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﺮﻧﺠﻮﻧﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﯼ ....!
ﻣﻦ ﺩﻧﯿﺎﻡ ﺭﻭ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺎ ﺩستهای ﺧﻮﺩﻡ ﺳﺎﺧﺘﻢ...
ﺑﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻩ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻡ...
ﺍﻭﻧﻘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻡ ﮐﻪ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ خودمو ﻧﺮﻧﺠﻮنم...
ﺍگهﺑدونید ﻣﻦ ﭼﻘﺪﺭ ﺣﺮﻑ ﺩﺍﺭم...چقدر درد دارم...!
ﺷﺪم ﺑﻤﺐ ﮐﻠﻤﻪ... بسکه ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﺩم...
ﺍﺗﻔﺎقات ﺑﺪﯼ توزندگیم ﺭﺥ ﺩﺍﺩه...ﭼﻨﺪ ﻟﮑﻪ ﯼ ﮐﺪﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ وﺳﻂ ﺩﻟﻢ ...
ﻧﮕﺮﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﮑنه ﺳﺮﻃﺎﻥ ﮐﯿﻨﻪ ﺑﮕﯿﺮﻡ...ﻭ لبخندام ﺑﻤﯿﺮﻧﺪ...!
ﻣﯽ ﺧﻮﺍم ﺑﻤﯿﺮﻡ....عزﺭﺍﺋﯿﻠﻢ ﻣﯿﺸید...!!؟
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ... ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮه...بلدنیستم... ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ...
ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ....ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ زود ﺭﻧﮓ ﻋﻮﺽ کنم...اخه منکه ﺁﻓﺘﺎﺏ ﭘﺮﺳﺖ ﻧﯿﺴﺘﻢ ....ولی افتاب پرستام ازمن بهترن...اخه ﺁﻓﺘﺎﺏ ﭘﺮﺳﺘﻬﺎ همیشه ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻧﻨﺪ...!اخ....که چقدر دلم گرفته...