فراموشی
''فراموشی''
پارت18
قدم لرزان دیگر میگذار
دوباره نام او را نجوا میکند
''ث..ثانا!''
مرد با دو زخم گوشه لبش خند بر لب میبازد و چشمان مجنونش حال از تعجب گرد شده بودند
زیر لب با خود نجوا میکند
''لطفا نه!''
به اتاق مینگرد اتاقی که رنگ بوی از زیستند در خود ندارد
اتاقی که رنگ از امید و بوی از طنز را سالها از خود باخته است
به قرص های بر زمین مینگرد
به دیولر هایی که ردی از خون دارد
به بند انگشتان دختر خیر میشود
بند هایی که سرخ شده اند
دستانی که ساعت ها بی پایان بر دیوار ها مشت میزدند و باری از درد را در خفا
حمل میکردند
به جلو خیر برمیدارد و انگشت یخ زده خودش را روی شاه رگ دختر میگذار
یک ثانیه
دو ثانیه
سه ثانیه
نبظ او کند شده!
کروات گردنش را باز میکنم و دور مچ دست دختر میپیچد
کت تنش را روی تن دختر می اندازد
تن نیمه سردش را در اغوش میگیرد و بلند میکند
دیگر مردانی که حال در کنار او جان میبازند کنار میزند
با سرعت میدود پله های عمارت را تی میکند و به سمت خودروی سیاه رنگش میرود
با خود نجوا میکند
''نه مایکی نباید بفهمه نه!''
شاید از دیدگاه دیگران خودخواهی باشد اما برایش جان ان کس که در اغوشش بود اهمیت چندانی نداشت
بلکه تنها ان مرد کوتاه قامد با موهای نقره اهمیت داشت!
دختر را روی صندلی شاگرد گذاشت و در را محکم بست سریع سوار شد
و با مهارتی که سالها صرف اموختن ان کرده بود
ماشین را روشن،و راند
از میان کوچه های با ساختمان های بلد میگذشت
با خود زمزمه کرد
''فقط یکم یکم دیگه میرسیم بیمارستان''
(نپرس جطور که خودمم نمیدونم🤷🏻♂️)
پارت18
قدم لرزان دیگر میگذار
دوباره نام او را نجوا میکند
''ث..ثانا!''
مرد با دو زخم گوشه لبش خند بر لب میبازد و چشمان مجنونش حال از تعجب گرد شده بودند
زیر لب با خود نجوا میکند
''لطفا نه!''
به اتاق مینگرد اتاقی که رنگ بوی از زیستند در خود ندارد
اتاقی که رنگ از امید و بوی از طنز را سالها از خود باخته است
به قرص های بر زمین مینگرد
به دیولر هایی که ردی از خون دارد
به بند انگشتان دختر خیر میشود
بند هایی که سرخ شده اند
دستانی که ساعت ها بی پایان بر دیوار ها مشت میزدند و باری از درد را در خفا
حمل میکردند
به جلو خیر برمیدارد و انگشت یخ زده خودش را روی شاه رگ دختر میگذار
یک ثانیه
دو ثانیه
سه ثانیه
نبظ او کند شده!
کروات گردنش را باز میکنم و دور مچ دست دختر میپیچد
کت تنش را روی تن دختر می اندازد
تن نیمه سردش را در اغوش میگیرد و بلند میکند
دیگر مردانی که حال در کنار او جان میبازند کنار میزند
با سرعت میدود پله های عمارت را تی میکند و به سمت خودروی سیاه رنگش میرود
با خود نجوا میکند
''نه مایکی نباید بفهمه نه!''
شاید از دیدگاه دیگران خودخواهی باشد اما برایش جان ان کس که در اغوشش بود اهمیت چندانی نداشت
بلکه تنها ان مرد کوتاه قامد با موهای نقره اهمیت داشت!
دختر را روی صندلی شاگرد گذاشت و در را محکم بست سریع سوار شد
و با مهارتی که سالها صرف اموختن ان کرده بود
ماشین را روشن،و راند
از میان کوچه های با ساختمان های بلد میگذشت
با خود زمزمه کرد
''فقط یکم یکم دیگه میرسیم بیمارستان''
(نپرس جطور که خودمم نمیدونم🤷🏻♂️)
- ۶۸
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط