به پیش برو فردا برای رقم زدن خاطراتمان خیلی دیر است

به پیش برو فردا برای رقم زدن خاطراتمان خیلی دیر است
پیوسته ام به تاریخ و در این روزهای جوانی چنان سالخورده گشته ام که عریانی افکارم ترسی از سرمای اندیشیدن به ارزوی هم اغوشی با تمام رویاهایم را ندارند
به پیش برو هوایت راحسابی دارم در انتهای خلوتگاه تاریکم با ژرفایی مهیب به انتظار تمام ناتمامت نشسته ام و در این بی هوایی و بی اعتمادی و سردی تمام عواطف انسانی این مردم به ظاهر زنده دورادور گرم نگاه داشته ام پشت خمیده ات را که بمن تکیه داده
چنان چون ابر بر بالینت جا خوش کرده ام که اگر دلت هوای افتاب کرد کنار بروم و هوای بارش ببارم برتمام خاطراتمان و تو به عریانی افکارم با نگاهی ژرف مهیب زنان و گرم پشت به پیش روی و ورق بزنی این اخرین برگ خاطراتمان و من به گور روم با تمام هوا خواهی و ابری بودنم
فردا روز دیگری خواهد بود به پیش برو