-بعضی آدم‌ها از زندگی ما نمی‌روند چون بد بودند؛ می‌روند چ

-بعضی آدم‌ها از زندگی ما نمی‌روند چون بد بودند؛ می‌روند چون قرار نبوده تا آخر بمانند.

گاهی آن‌قدر به حضور یک نفر عادت می‌کنیم که فراموش می‌کنیم هیچ حضوری همیشگی نیست. حرف زدن‌های هر روز، خنده‌های بی‌دلیل، پیام‌های ساده و توجه‌های کوچک، آرام‌آرام بخشی از روزمان می‌شوند؛ و وقتی از دست می‌روند، تازه می‌فهمیم چقدر برایمان ارزش داشته‌اند.
"شاید مهم‌ترین درسی که می‌شود گرفت این باشد که تا وقتی آدم‌ها کنارمان هستند، قدرشان را بدانیم؛ اما وابسته‌ی ماندنشان نشویم. چون بعضی رفتن‌ها نه تقصیر ماست و نه تقصیر آن‌ها؛ فقط پایان مسیری است که قرار نبود طولانی‌تر شود.
نباید از رفتنشان متنفر شد، نه تمام خاطرات را زیر سؤال برد؛ فقط باید پذیرفت که همه قرار نیست تا آخر داستان بمانند.
پس فقط خوشحال باش که بخشی از مسیرت را با او قدم زده‌ای. "💚✨'