«رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ يَدْعُو اَلنَّاسَ إِلَى اَلْحَق

«رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ يَدْعُو اَلنَّاسَ إِلَى اَلْحَقِّ يَجْتَمِعُ مَعَهُ قَوْمٌ كَزُبَرِ اَلْحَدِيدِ لاَ تُزِلُّهُمُ اَلرِّيَاحُ اَلْعَوَاصِفُ وَ لاَ يَمَلُّونَ مِنَ اَلْحَرَبِ وَ لاَ يَجْبُنُونَ وَ عَلَى اَللَّهِ يَتَوَكَّلُونَ وَ اَلْعٰاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ»

مَردی از اهلِ قم مردم را به حَقّ دعوت می‌کند و قومی گِرد او جمع می‌شوند به صَلابتِ پاره‌های آهن، تُندبادها آنها را به‌ لَرزه درنمی‌آورد؛ از جنگ خسته نمی‌شوند و ترس به خود راه نمی‌دهند و بر خدا توکل می‌کنند و سرانجام، ‎پیروزی از آنِ مُتقین است.

- امام موسی کاظم(ع) -
بحار‌الأنوار، ج۶۰، ص۲۱۶