من بودم و

من بودم و
دل بود و
کناری و
فراغی
این عشق کجا بود
که ناگه به میان جست؟!

#وحشی_بافقی
دیدگاه ها (۱)

هدیه ام از تولدگریه بودخندیدن راتو به من آموختی #مادر

بیهوده نگردید به تکرار در این شهراو طرز نگاهش به خدا شعبه ند...

دریای شور انگیز چشمانت چه زیباستآنجا که باید دل به دریا زد ه...

در تماشای تو قانع نشوم من ،به دو چشمهمه چشمان جهان گو به سرم...

عشق❤️ یعنی در میان صد هزاران مثنوی،بوی یک تک بیت ناگه مست و ...

میدانی چیست؟در بن صحرا و گلستان جست و جویت میکنمکین دل آغشته...

کاشکی ندیده بودم دل نداده بودمبه تو دادم این دل رو الو نزده ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط