در نوبتی دوباره دلت را مـرور کن

در نوبتی دوباره دلت را مـرور کن

از غم به هر بهانه ی ممکن عبور کن...!

رحمی کن ای عزیز به آبادی خودت

فکری برای کشتن این بوف کور کن

ای خیس گریه های کدورت ، کمی بخند

این ابرهای ِ مملوِ تب را صبور کن

گیرم تمام راه تو مسدود شد ، بگرد

یک آسمان تازه و یک جاده جور کن...!

با انجمادِ ظلمتِ شب ، بی شباهتی

با شعله ، در برودت ذهنم خطور کن

یاغی ! هبوط ، فرصت تقسیم سیب نیست

در نوبتی دوباره دلت را مـرور کن...!