تو نباشی باران بند نمی‌آید

تو نباشی باران بند نمی‌آید
پاییز کش می‌آید
و خیابان ها اضافه ..
وقتی نباشی جای تو هم دلتنگ میشوم !
برای داشتنم
خندیدنم
روی جدول با دست های باز راه رفتنم
چطور میتوانی دوام بیاوری
که از دست و دلِ من برنمی‌آید ؟
چطور است که سرت به کار خودت است و من سرم به خیالِ تو !
تا کجا می‌توانی نیایی .. ؟
چند خیابان را سپرده ای که پاییز خاطره بارانش نکند ؟
انگار پاییز فقط برای ما پاییـز است .. وگرنه یک چیزی باید یقه ی رفتنت را میگرفت ... مگر نه ؟