ای دوست از شهری ما ناگه به سفر رفتی

ای دوست از شهری ما ناگه به سفر رفتی

ما تلخ شدیم و تو درگان شکر رفتی

نوری که بدو پرد جان از قفص قالب

در تو نظرو کرد او در نور نظر رفتی