روزهایم پر و خالی میشوند.... مثل فنجانهای

روزهایم پر و خالی میشوند.... مثل فنجانهای قهوه در کافه های بعداز ظهر...
اما....
هیچ اتفاق خاصی نمیوفتد!!
این که...
مثلا تو ....
ناگهان...
آنسوی میز....
روبرویم نشسته باشی!!