تویـی که از صدای من ، شـراب کهـنه می سـازی

تویـی که از صدای من ، شـراب کهـنه می سـازی
بیـا خوبـم که می دانم در ایـن بازی ، نمـی بازی

نــیــازو تــو خــودم کشــتم ، کـــه هـرگز تانشه پشتم
زدم برچـــهــره ام سیــلی ، کـــه هـرگز وانشه مشتم

من آن خنجر به پهلویـم ، کـــه دردم را نمی گویم
به زیر ضربــه هــای غــم ، نیـوفتــد خم به ابــروم
مــرا اینــگونــه گـرخــواهــی ، دلــت را آشــیانــم کن
مــن آن نشــکــستــنــی هســتــم ، بیـــاو امتحــانـم کن
بیـــاو امتحــانـم کن

غرور این ناجی حرمت ، تو با من پابه پایی کن
به هنگــام سقـــوط مـن ، تو درمـــن خـودنــمایی کن
من آن خـورشید زردپـوشم ، که باظلمت نمی جوشم
به جز آغـــوش دریـــا را ، نمــی گـیرم درآغــوشــم

مــرا اینــگونــه گـرخــواهــی ، دلــت را آشــیانــم کن
مــن آن نشــکــستــنــی هســتــم ، بیـــاو امتحــانـم کن
بیـــاو امتحــانـم کن

من آن دیــوار پـربــارم ، که درخـود واژه ها دارم
درون دشــت انــدیــشه ، بـه غــیر گــــل نمــی کارم
من آن ابــر بهــارانــم ، که از خــاشــاک بی زارم
به جـــز بـــرچـــهــره گـلــها ، نمــی گـریم نمی بارم

نــیــازو تــو خــودم کشــتم ، کـــه هـرگز تانشه پشتم
زدم برچـــهــره ام سیــلی ، کـــه هـرگز وانشه مشتم

من آن خنجر به پهلویـم ، کـــه دردم را نمی گویم
به زیر ضربــه هــای غــم ، نیـوفتــد خم به ابــروم
مــرا اینــگونــه گـرخــواهــی ، دلــت را آشــیانــم کن
مــن آن نشــکــستــنــی هســتــم ، بیـــاو امتحــانـم کن
بیـــاو امتحــانـم کن

مــرا اینــگونــه گـرخــواهــی ، دلــت را آشــیانــم کن
مــن آن نشــکــستــنــی هســتــم ، بیـــاو امتحــانـم کن