گاندی خطاب به معشوقه اش :

گاندی خطاب به معشوقه اش :
خوبِ من ، هنر در فاصله هاست ...
زیادنزدیک به هم می سوزیم و زیاد دوراز هم یخ می زنیم .
تو،نباید آنکسی باشی که من میخواهم، ومن نبایدآنکسی باشم که تومیخواهی .
کسی که تو ازمن می خواهی بسازی یا کمبودهایت هستند یاآرزوهایت .
من بایدبهترین خودم باشم برای تو وتوباید بهترین خودت باشی وبشوی برای من....
خوب ِمن ،هنرعشق درپیوندتفاوت هاست و معجزه اش نادیده گرفتن کمبودها . . .
زندگی ست دیگر...
همیشه که همه رنگ‌هایش جورنیست ،
همه سازهایش کوک نیست ،
باید یادگرفت با هرسازش رقصید ،
حتی با ناکوک ترین ناکوکش،
اصلا رنگ ورقص وساز وکوکش را فراموش کن،
حواست باشدبه این روزهایی که دیگربرنمی گردد،به فرصت هایی که مثل بادمی آیند ومی روند وهمیشگی نیستند،به این سالها که به سرعت برق گذشتند،
به جوانی که رفت،
میانسالی که می رود،
حواست باشد به کوتاهی زندگی،
به زمستانی که رفت ،
بهاری که داردتمام می شود کم کم،
ریز ریز،
آرام آرام،
نم نمک...
زندگی به همین آسانی می گذرد.
ابرهای آسمان زندگی گاهی می باردگاهی هم صاف است،
بدون ابربدون بارندگی.
هرجور که باشی