-راستی باز هم می‌توانم بارِ دیگر تو را لحظه‌ای بی تعارف،

-راستی باز هم می‌توانم بارِ دیگر تو را لحظه‌ای بی تعارف، روی آن صندلی‌های چوبی، با همان خنده بی تکلف ببینم ؟!

|