آدم از یک جایی به بعد بی دل می شود

آدم از یک جایی به بعد بی دل می شود
و وقتی دل نباشد ، دل بستگی نیست
و آندم سنگ می شود ، یخ می شود
درد می شود درون خودش
و هی می پیچد به خودش مانند افعی
و پیله ای می تند دور خودش
و در آن پیله زندانی می کند خود را
و می نشیند به انتظار گذر عمر
بی حاصل و بی هیچ آمد و رفتی
بی هیچ تمنایی
بی هیچ نگاه گرمی
و آنگاه هر چقدر دل برایش بسوزد گرمش نمی کند
و یخ وجودش را ذوب نمی کند
آنگاه است که می گویند مسخ شده است
مسخ شدن از عشقی که به پای کسی می ریزی بی دست مهری که بر سرت بکشند
و این چنین کسی ...