آن چشم ها هنوز رهایم نمی کنند, فکری به حال دغدغه هایم نمی

آن چشم ها هنوز رهایم نمی کنند, فکری به حال دغدغه هایم نمی کنند/ آن چشم های آبی دریایی ات هنوز, از ساحل سکوت رهایم نمی کنند/ من دفتری پر از غزلم, از ترانه ام, لبهایت عاشقانه هجایم نمی کنند/ آواز گامهای غزل ساز تو چرا, از انحنای کوچه صدایم نمی کنند/ من زخمی هزار زبان تغزلم, آن دست های گرم دوایم نمی کنند/آن خاطرات گمشده در ذهن بادها, یک لحظه بی تو از تو جدایم نمی کنند/ آن چشمها که عامل ویرانی منند, یک قطره گریه نیز برایم نمی کنند