بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
که برای کسی پس از خود بیعتی بستاند، بلکه پس از وی تصمیم، با شورای مسلمانان خواهد بود. و اینکه مردم در امان خواهند بود، در هر نقطهای از زمین خداوند بزرگ که باشند، در شام، عراق، حجاز و یا یمن. و اینکه یاران علی و شیعیان او، با جان و مال و زنان و کودکان خود، در امانند، هر کجا که باشند. و با این پیمان عهد و میثاق خداوند بر معاویه است و اینکه نه برای حسن بن علی ونه برای برادرش حسین ونه برای احدی از خاندان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم توطئهای، چه آشکار و چه پنهان برپا نکند و کسی از آنها در نقطهای از سر زمینها در بیم و هراس نباشد.
الف) - دراین صلحنامه آمده است: یسلم الیه ولایة المسلمین ، یعنی امام حسن مجتبی علیه السلام که پس از ترور و شهات امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام به حکومت رسیده بودند، سرپرستی و حکومت را با شرایط مورد توافق به معاویه تسلیم نماید. پس در این معاهده هیچ بحثی در مورد انتقال منصب الهی امامت به میان نیامده است.
ب)-در این معاهده تصریح شده است که معاویه حق ندارد از مردم برای کسی پس از خود بیعت بگیرد.
ج)- دراین معاهده تصریح شده است که پس از معاویه، تعیین حاکم، به شورای مؤمنین واگذار گردد.
د) - معاویه پس از رسیدن به قدرت همچون دیگر مستکبرین مکار، معاهده را پاره کرد و زیر پا قرار داد و به ترور امام حسن علیه السلام توسط همسرش جعده اقدام نمود.
توجه :اگر چه ولایت و حکومت بر جامعه، حق معصومی است که از جانب حق تعالی به امامت تعیین شده است، اما در عین حال، تحقق و اجرای آن، منوط به خواست مردم است.
بدیهی است که اگر مردم نخواهند، امیرالمؤمنین علیه السلام نمیتواند حکومت بکند و اگر مردم بخواهند، ولایت شیطان را میپذیرند و کفار و مستکبرین بر آنها مسلط شده و حکمرانی خواهند کرد.
شخص امام معصوم، دو شأن دارد، یکی امامت و ولایت حقه الهی است که مردم بخواهند و یا نخواهند، او ولی الله، خلیفة الله، حجتالله و امام برحق است، اما دیگری شأن حکومت است که اگر مردم نخواهند، محقق نمیگردد؛ چنان که امام زمان حضرت حجت عج الله تعالی فرجه الشریف، حکومت ندارند و سایر اهل بیت علیهم السلام نیز پس از امام حسن مجتبی علیه السلام، حکومت نداشتند.(پایان)
پاسخ قسمت دوم :
که برای کسی پس از خود بیعتی بستاند، بلکه پس از وی تصمیم، با شورای مسلمانان خواهد بود. و اینکه مردم در امان خواهند بود، در هر نقطهای از زمین خداوند بزرگ که باشند، در شام، عراق، حجاز و یا یمن. و اینکه یاران علی و شیعیان او، با جان و مال و زنان و کودکان خود، در امانند، هر کجا که باشند. و با این پیمان عهد و میثاق خداوند بر معاویه است و اینکه نه برای حسن بن علی ونه برای برادرش حسین ونه برای احدی از خاندان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم توطئهای، چه آشکار و چه پنهان برپا نکند و کسی از آنها در نقطهای از سر زمینها در بیم و هراس نباشد.
الف) - دراین صلحنامه آمده است: یسلم الیه ولایة المسلمین ، یعنی امام حسن مجتبی علیه السلام که پس از ترور و شهات امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام به حکومت رسیده بودند، سرپرستی و حکومت را با شرایط مورد توافق به معاویه تسلیم نماید. پس در این معاهده هیچ بحثی در مورد انتقال منصب الهی امامت به میان نیامده است.
ب)-در این معاهده تصریح شده است که معاویه حق ندارد از مردم برای کسی پس از خود بیعت بگیرد.
ج)- دراین معاهده تصریح شده است که پس از معاویه، تعیین حاکم، به شورای مؤمنین واگذار گردد.
د) - معاویه پس از رسیدن به قدرت همچون دیگر مستکبرین مکار، معاهده را پاره کرد و زیر پا قرار داد و به ترور امام حسن علیه السلام توسط همسرش جعده اقدام نمود.
توجه :اگر چه ولایت و حکومت بر جامعه، حق معصومی است که از جانب حق تعالی به امامت تعیین شده است، اما در عین حال، تحقق و اجرای آن، منوط به خواست مردم است.
بدیهی است که اگر مردم نخواهند، امیرالمؤمنین علیه السلام نمیتواند حکومت بکند و اگر مردم بخواهند، ولایت شیطان را میپذیرند و کفار و مستکبرین بر آنها مسلط شده و حکمرانی خواهند کرد.
شخص امام معصوم، دو شأن دارد، یکی امامت و ولایت حقه الهی است که مردم بخواهند و یا نخواهند، او ولی الله، خلیفة الله، حجتالله و امام برحق است، اما دیگری شأن حکومت است که اگر مردم نخواهند، محقق نمیگردد؛ چنان که امام زمان حضرت حجت عج الله تعالی فرجه الشریف، حکومت ندارند و سایر اهل بیت علیهم السلام نیز پس از امام حسن مجتبی علیه السلام، حکومت نداشتند.(پایان)
- ۵۱
- ۰۸ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط