ای کاش که آدمی چو زنبوری بود

ای کاش که آدمی، چو زنبوری بود

با نیش زدن ، حاصل او گوری بود

با "زخم زبان"،فقط ز هم دل کندیم

ای کاش به تاریکی دل ، نوری بود