بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
جنگی که دیده نمیشود :
در پاسخ به پرسشهای مکرر عزیزان دربارهٔ توقف تحلیلها، باید با صراحت عرض کنم که امروز با وضعیتی بهغایت پیچیده مواجهیم. افکار عمومی عمدتاً ردپای جنگ سخت را نمیبینند، اما باور بنده این است که اکنون با چیزی بهمراتب شدیدتر از رویارویی نظامی طرفیم؛ دشمن جنگی تمامعیار در عرصهٔ اقتصاد و معیشت به راه انداخته است. آنچه شاهدیم چیزی نیست جز محاصرهٔ اقتصادی هدفمند، فشار تحریم های فرامرزی، التهاب در بازار ارز و موج افسارگسیختهٔ تورم و گرانی که مجموعاً شاکلهٔ یک جنگ اقتصادی بیامان را شکل داده است.
در این نبرد نابرابر، بمب و موشک دشمن به چشم دیده نمیشود؛ به همین دلیل اغلب مردم، آثار مخرب آن را به اشتباه ناتوانی مسئولین قلمداد میکنند. حالآنکه باید عرصه را درست دید، تلاش دشمن را در لایههای پنهان جنگ اقتصادی تشخیص داد و این واقعیت را دریافت که جنس بمب و موشک دشمن در این میدان، از سنخی دیگر است. نمیتوان و نباید سرمنشأ همهٔ این مشکلات را صرفاً به پای نظام و کارگزاران آن نوشت.
متأسفانه به دلیل کمتوجهی مدیران اجرایی در دولتهای گذشته به الگوی اقتصاد مقاومتی، یعنی همان اقتصاد درونزا و برونگرا، بسترهای لازم برای مقاومسازی، چندان فراهم نشد و امروز این فشار های بیرونی آثار مخرب خود را بر سفرهٔ مردم تحمیل کرده است.
مسئولان امر، در قامتِ فرماندهان این نبرد اقتصادیِ ویرانگرتر از جنگ نظامی، سخت در تلاشاند تا با بهرهگیری از راهبردهای عملیاتی، دشمن را به عقب نشینی وادارند. در پارادایمهایی نیز پیروز میدان بودهایم، اما پیروزی نهایی و قاطع، پیش از هر چیز در گرو تابآوری ملت شریف و بزرگ ایران است. اگر یک ماه با همین دشواریها، تنگناهای معیشتی و فشار اقتصادی ایستادگی کنیم، جبههٔ دشمن بهتدریج راهی جز عقبنشینی و پذیرش امتیاز دهی نخواهد یافت.
البته تابآوری صرفاً مطالبه از تودههای مردم نیست؛ توقع بحق آن است که مدیران و کارگزاران حکومتی نیز تحت این فشارها ایستادگی کنند و پشت میدان را خالی ننمایند. حجم فشار، طاقتفرساست، اما هماکنون نقشهٔ راه ما خنثیسازی هوشمندانهٔ محاصره و دور زدن تحریمها از گذرگاههای ممکن است. با وحدت ملی و همدلی اجتماعی میتوان از این گردنهٔ سخت تاریخی نیز سربلند عبور کرد.
در این مسیر، از کسبه، تجار و بازاریان، چه در مقیاس خُرد و چه کلان، توقع میرود شرایط معیشتی تودههای مردم را در نظر بگیرند و بیش از این بر دهکهای پایین و آسیبپذیر جامعه فشار وارد نسازند.
فعالان فرهنگی و اجتماعی هم در بستر محلات و مساجد، خانوادههای متضرر از این جنگ اقتصادی را شناسایی کنند و بهفوریت به یاریشان بشتابند تا این مرحلهٔ خطیر را با کمترین آسیب پشتسر بگذاریم. پس از این دورهٔ مقاومت یکماهه، آنچه در افق روشن این سرزمین به انتظار ملت ایران نشسته، طلیعهٔ استقلال، عزت، سربلندی و در نهایت رفاه، آسایش و آرامش پایدار خواهد بود، انشاءالله.
جنگی که دیده نمیشود :
در پاسخ به پرسشهای مکرر عزیزان دربارهٔ توقف تحلیلها، باید با صراحت عرض کنم که امروز با وضعیتی بهغایت پیچیده مواجهیم. افکار عمومی عمدتاً ردپای جنگ سخت را نمیبینند، اما باور بنده این است که اکنون با چیزی بهمراتب شدیدتر از رویارویی نظامی طرفیم؛ دشمن جنگی تمامعیار در عرصهٔ اقتصاد و معیشت به راه انداخته است. آنچه شاهدیم چیزی نیست جز محاصرهٔ اقتصادی هدفمند، فشار تحریم های فرامرزی، التهاب در بازار ارز و موج افسارگسیختهٔ تورم و گرانی که مجموعاً شاکلهٔ یک جنگ اقتصادی بیامان را شکل داده است.
در این نبرد نابرابر، بمب و موشک دشمن به چشم دیده نمیشود؛ به همین دلیل اغلب مردم، آثار مخرب آن را به اشتباه ناتوانی مسئولین قلمداد میکنند. حالآنکه باید عرصه را درست دید، تلاش دشمن را در لایههای پنهان جنگ اقتصادی تشخیص داد و این واقعیت را دریافت که جنس بمب و موشک دشمن در این میدان، از سنخی دیگر است. نمیتوان و نباید سرمنشأ همهٔ این مشکلات را صرفاً به پای نظام و کارگزاران آن نوشت.
متأسفانه به دلیل کمتوجهی مدیران اجرایی در دولتهای گذشته به الگوی اقتصاد مقاومتی، یعنی همان اقتصاد درونزا و برونگرا، بسترهای لازم برای مقاومسازی، چندان فراهم نشد و امروز این فشار های بیرونی آثار مخرب خود را بر سفرهٔ مردم تحمیل کرده است.
مسئولان امر، در قامتِ فرماندهان این نبرد اقتصادیِ ویرانگرتر از جنگ نظامی، سخت در تلاشاند تا با بهرهگیری از راهبردهای عملیاتی، دشمن را به عقب نشینی وادارند. در پارادایمهایی نیز پیروز میدان بودهایم، اما پیروزی نهایی و قاطع، پیش از هر چیز در گرو تابآوری ملت شریف و بزرگ ایران است. اگر یک ماه با همین دشواریها، تنگناهای معیشتی و فشار اقتصادی ایستادگی کنیم، جبههٔ دشمن بهتدریج راهی جز عقبنشینی و پذیرش امتیاز دهی نخواهد یافت.
البته تابآوری صرفاً مطالبه از تودههای مردم نیست؛ توقع بحق آن است که مدیران و کارگزاران حکومتی نیز تحت این فشارها ایستادگی کنند و پشت میدان را خالی ننمایند. حجم فشار، طاقتفرساست، اما هماکنون نقشهٔ راه ما خنثیسازی هوشمندانهٔ محاصره و دور زدن تحریمها از گذرگاههای ممکن است. با وحدت ملی و همدلی اجتماعی میتوان از این گردنهٔ سخت تاریخی نیز سربلند عبور کرد.
در این مسیر، از کسبه، تجار و بازاریان، چه در مقیاس خُرد و چه کلان، توقع میرود شرایط معیشتی تودههای مردم را در نظر بگیرند و بیش از این بر دهکهای پایین و آسیبپذیر جامعه فشار وارد نسازند.
فعالان فرهنگی و اجتماعی هم در بستر محلات و مساجد، خانوادههای متضرر از این جنگ اقتصادی را شناسایی کنند و بهفوریت به یاریشان بشتابند تا این مرحلهٔ خطیر را با کمترین آسیب پشتسر بگذاریم. پس از این دورهٔ مقاومت یکماهه، آنچه در افق روشن این سرزمین به انتظار ملت ایران نشسته، طلیعهٔ استقلال، عزت، سربلندی و در نهایت رفاه، آسایش و آرامش پایدار خواهد بود، انشاءالله.
- ۶۹
- ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط