قدیم ترا معلم عزتی داشت

قدیم ترا معلم عزتی داشت
نون معلمی چه لذتی داشت
شاگردت از یه فرسخی مثل بید
ز هیبت معلمیت می لرزید
تو مهمونی جای تو صدر مجلس
زبونزد سوسن و سرو و نرگس
عزت و احترام و جایگاهی
معلمی نگو، که پادشاهی

این روزا اما چی بگم، روم سیا
نداره هیچ رنگی دیگه اون حنا
تو مدرسه با بچه های شیطون
تو خونه هم نق نق و غرغر اون
تو مدرسه ، ادب یه جنس نایاب
تو خونه هم همیشه جنگ اعصاب
این همه حرفا همه باد هواست
شکستن دلت ولی بی صداست...