هر انسانی برای تعریف دنیا به خودش نگاه میکنه

هر انسانی برای تعریف دنیا به خودش نگاه میکنه
و جهان و فلسفه آفرینش رو با نگاه و توجه به خودش قضاوت و تعریف میکنه و در خیال خودش آگاهه و از خیلیا بیشتر میدونه
در حالی که اون هیچوقت جهان رو ندیده بلکه کل عمر درگیر خود خواهی و کوته فکری خودش بوده چون انسان همیشه دوست داره خاص باشه خاص تر از همه در خلقت و بجز این اون ها کسانی هستند که جسم و زنرگی شون بر روحشون تسلط پیدا کرده و جهان رو مبنی بر تجربیات و گذشته وو زنرگی خودشون درک میکنن و قضاوت میکنن

فکر میکنن انسان ها آفرینش جهان مثل چیزین که تجربه کرده گذرونده هر اتفاقی در جهان میوفته و شخصیت هر انسانی رو با توجه به سختی هایی که گذرونده تحلیل و درک میکنه و فکر میکنن که جهان و عالم هستی دور محور خودش میچرخن

بخاطر همین همیشه میگم که
انسان ها جهان رو نمی بینند بلکه فقط خودشون رو می بینند