{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

کاش دل مثل کبوتری بودکه هر صبح رهایش می کردم به آسمان و ه

کاش دل مثل کبوتری بودکه هر صبح رهایش می کردم به آسمان و هر غروب دوباره به سینه می نشست .
دیدگاه ها (۳)

آهای مردم روز مرگم ریشه هارا کناربزنیدوجنازه ام رازیر بید مج...

آدمهای دور و برمان،حتی آن تکراری ها،حتی آن خیلی معمولی ها،حت...

.عاقبت با یک غزل او را هوایی میکنم بعد عاشق کردنش خ...

تورا من تو کردم، وگرنه "او" هم برایت زیاد است.. پس انقدر برا...

ای کاش ما مثل یک کبوتری به دنیا می اومدیم..

دودش به آسمان می رسهولی دردش توی سینه می مونه💔

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط