دوست مجازی من...

دوست مجازی من...
چند وقت است برایت مینویسم
وتو میخوانی
وگاهی تو می‌نویسی و من میخوانم
دوست مجازی من
این روزها درد دلهایمان را
به زبان نمی آوریم
تایپ میکنیم
مانده ایم اگر این دنیای مجازی نبود
روی دیوار احساس چه کسی می‌نوشتیم
نامت زیباست، اما افسوس مجازی هستی
پشت هر یک از این نوشته ها یک نفر نشسته
است
میخواند، فکر میکند، گاهی هم گریه میکند،یا میخندد
برای چند دقیقه هم که باشد از دنیای واقعی
مرخصی میگیری
مینشینی برای دل خودت
گاهی هم شب وروز، میچرخی در این دنیای رمز دار
ولی میدانم
قد تمام لبخندهایت تنها هستی
اگه همدمی بود که مجازی نمیشدیم
دوست مجازی من
بودنت را قدر میدانم...