ﻧﯽ ﻣﯿﺰﻧﯽ ﺩﻑ ﻣﯿﺰﻧﯽﺁﺗﺶ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﯿﺰﻧﯽ
ﺟﺎﻧﺎ ﺑﺰﻥ ﺁﺗﺶ ﺗﻨﻢﺑﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﻣﯿﺰﻧﯽ!
ﺳﺎﺯ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﮐﻮﮎ ﮐﻦ ﺑﺎ ﺳﺎﻏﺮﻭﺟﺎﻡ ﺷﺮﺍﺏ
ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺳﺤﺮﺑﺮ ﺩﺍﺭ ﯾﻠﺪﺍ ﻣﯿﺰﻧﯽ؟!
ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ ﭼﻨﮕﯽ ﻣﯿﺰﻧﯽ، ﺩﯾﮕﺮ ﻧﺰﻥ ﺭﺣﻤﯽ ﻧﻤﺎ
ﺍﻣﺸﺐ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺖ ﺷﺪﻡ،ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯿﺰﻧﯽ؟!
ﺗﻨﺒﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺎﺯ ﮐﻦﺭﻗﺺ ﺳﻤﺎﻉ آﻏﺎﺯ ﮐﻦ
ﺩﺭ ﻭﺍﺩﯼ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺟﻨﻮﻥﺣﺮﻑ ﺍﻫﻮﺭﺍ ﻣﯿﺰنی!
ﯾﻮﺳﻒ ﺑﯿﺎﻭ ﺩﺭﺱ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﻋﺸﺎﻕ ﺑﺒﯿﻦ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺯﻟﯿﺨﺎ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﺳﺖ ﺫﮐﺮ ﺧﺪﺍﯾﺎ ﻣﯿﺰﻧﯽ!!
.



خدایا چه غریبانه برپهنای زمینت نامهای بی همتایت را صدا میزنم
ان سان که معاصی سنگینم را درپس قداست تک به تک نام هایت
پنهان ساخته ام.......
بارالها
معبودا
معشوقا
از عشقت راه به جای نتوان برد حتی
پنهان گشتن در عشقهای نایاب خاکیت
پس
چگونه می شود سحرگاهت را در پس شرمی بزرگ به صبح نرساند؟
چگونه می شود با اشک اندوه وجود پراز تنهای وشرم را صیقل نداد؟
همچون صیقلی که شمشیر دولبه را با شراره هایش می آزارد
ولی این شراره های اتیشن شمشیررا برا می نماید تا بداند در پس هر گرمی سوزانی خودساختگیست تاان حد که هیچ چیز برابری نمی کند در برابر عزم واراده شمشیرزن


خدوندا
چگونه صدایت زنم تا بدانی
نداریم همگان جز تو
چه ان بیماران بربستر بیماریت
چه ان غریبان تنها در غربتت
چه ان مادران گریان درنبود فرزندش
چه ان پدران قد خمیده از شرم نگاه به فرزندش
چه ان محتاج وسیه روز که هردم را درساعات روشن روزت بخود مشغول است بی یاد تو وشبان گاهان در اوج تنهای پی می برد
معبودی
معشوقی
رحیم
اما
غفور
دارد
همچون من سرگشته.......



یک دانه ز تسبیح نماز سحرت را،،،،،

یک بار به نام من محتاج بینداز،،،،،،

شاید که همان دانه ی تسبیح دعایت،،،،،،

یکباره بیافتد به دریای اجابت،،،،،،

التماس دعا



کوردان مانا