ادامه بده.......به لبخند....به نگاه...به جشن.از همان حرفه

ادامه بده.......به لبخند....به نگاه...به جشن.از همان حرفهای ساده بزن.مثلا بگو چ روز بدی.چه غذای بی نمکی.و هوا چه گرفتس............ادامه بده به معجزه به حظور به عطر....از همان کارهای ساده بکن مثلا بیا دکمه پیراهنم را بدوز.روزنامه بخوان.یا بزن زیر آواز بی حوصلگی........ اما فقط ادامه بده.این روزهای هولناک را بی نمک بدون دکمه ابری........آه .......نیستی یو اتفاقهایی تلخ ساده میگفتند...........نیستی یو ترسهای کوچک بزرگ میشوند.......و مهم نیست چند شنبه است.و مهم نیست ساعت چند است.........چه احمقانه زنده ام..... چه وحشیانه نیستی..چه احمقانه زنده ام.چه وحشیانه نیستی.چه عاشقانه بود عمر ما......چه زخم روزمره ای.........