ﺑﭙﻴﭻ ﺍﯼ ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ! ﺧﺮﺩ ﮐﻦ، ﺑﺸﮑﻦ ﺳﺘﻮﻥ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﭙﻴﭻ ﺍﯼ ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ! ﺧﺮﺩ ﮐﻦ، ﺑﺸﮑﻦ ﺳﺘﻮﻥ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﺗﺒﻪ ﮐﻦ، ﺳﺎﻳﻪٔ ﻇﻠﻤﺖ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ ﻣﻴﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﺗﺶ ﺑﻴﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﻓﺮﻭﻍ ﺷﺐ ﻓﺮﻭﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻟﮕﺪﻣﺎﻝ ﺳﺘﻢ ﮐﻦ، ﺧﻮﺍﺭ ﮐﻦ، ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻦ
ﺩﺭ ﺗﻴﺮﻩ ﭼﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺩﻫﺸﺖ ﺯﺍ
ﺍﻣﻴﺪ ﻧﺎﻟﻪ ﺳﻮﺯ ﻧﻐﻤﻪ ﺧﻮﺍﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺗﻴﺮ ﺁﺷﻴﺎﻥ ﺳﻮﺯ ﺍﺟﺎﻧﺐ ﺗﺎﺭ ﮐﻦ، ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﮐﻦ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﮐﻦ، ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ، ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﮐﻦ ﺁﺷﻴﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﮐﻦ، ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﮐﻦ ﺩﺭ ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺍ
ﺳﺘﻢ ﮐﺶ ﺭﻭﺡ ﺁﺳﻴﻤﻪ، ﺳﺮ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎﯼ ﻓﻼﮐﺖ ﻏﺮﻕ ﮐﻦ، ﺁﻭﺍﺭﻩ ﮐﻦ، ﺩﻳﻮﺍﻧﻪٔ ﻭﺣﺸﯽ
ﺯ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺸﺘﯽ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﮐﻮﺏ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﻴﮑﺮﺍﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺯﺟﺮ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻫﺎﯼ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻥ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻴﻬﻨﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻃﻨﻴﻦ ﺍﻓﮑﻦ ﺳﺮﻭﺩ ﻓﺘﺢ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ ﻭ ﭼﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺳﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﭘﻴﮕﻴﺮ ﻭ ﺑﯽ ﭘﺮﻭﺍ! ﻭ ﺩﺭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ
ﺑﺮ ﺍﻭﺝ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺣﻤﺖ ﮐﺶ
ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﻨﻪ ﺑﺴﺘﻪ، ﻣﯽ ﻓﺮﺍﺯﻡ ﭘﺮﭼﻢ ﭘﺮﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺁﺭﻣﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺗﺎﺭﻳﮑﯽ ﺗﺒﻪ ﮐﻦ، ﺳﺎﻳﻪٔ ﻇﻠﻤﺖ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ ﻣﻴﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﺗﺶ ﺑﻴﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﻓﺮﻭﻍ ﺷﺐ ﻓﺮﻭﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻟﮕﺪﻣﺎﻝ ﺳﺘﻢ ﮐﻦ، ﺧﻮﺍﺭ ﮐﻦ، ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻦ
ﺩﺭ ﺗﻴﺮﻩ ﭼﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺩﻫﺸﺖ ﺯﺍ
ﺍﻣﻴﺪ ﻧﺎﻟﻪ ﺳﻮﺯ ﻧﻐﻤﻪ ﺧﻮﺍﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺗﻴﺮ ﺁﺷﻴﺎﻥ ﺳﻮﺯ ﺍﺟﺎﻧﺐ ﺗﺎﺭ ﮐﻦ، ﭘﺎﺷﻴﺪﻩ ﮐﻦ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﮐﻦ، ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ، ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﮐﻦ ﺁﺷﻴﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺁﻏﺸﺘﻪ ﮐﻦ، ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﮐﻦ ﺩﺭ ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺍ
ﺳﺘﻢ ﮐﺶ ﺭﻭﺡ ﺁﺳﻴﻤﻪ، ﺳﺮ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎﯼ ﻓﻼﮐﺖ ﻏﺮﻕ ﮐﻦ، ﺁﻭﺍﺭﻩ ﮐﻦ، ﺩﻳﻮﺍﻧﻪٔ ﻭﺣﺸﯽ
ﺯ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺸﺘﯽ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﮐﻮﺏ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﻴﮑﺮﺍﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺯﺟﺮ ﻭ ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻫﺎﯼ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻥ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻴﻬﻨﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻃﻨﻴﻦ ﺍﻓﮑﻦ ﺳﺮﻭﺩ ﻓﺘﺢ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ ﻭ ﭼﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺳﺮ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ ﭘﻴﮕﻴﺮ ﻭ ﺑﯽ ﭘﺮﻭﺍ! ﻭ ﺩﺭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ
ﺑﺮ ﺍﻭﺝ ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺣﻤﺖ ﮐﺶ
ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﻨﻪ ﺑﺴﺘﻪ، ﻣﯽ ﻓﺮﺍﺯﻡ ﭘﺮﭼﻢ ﭘﺮﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺁﺭﻣﺎﻧﻢ ﺭﺍ
- ۲۶۹
- ۰۹ دی ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط