نوش جانت شعرهایم تحفهای ناقابل است

نـــوش جـــانت شعــرهایم، تحفـــه‌ای نـاقـــابل است
خط به خط، دفتر به دفتر،شرح حال این دل است

با تمــام عشـــق و احســاسم  سـرودم  بهر تو
سینه‌ام آتش نگیرد از  فراقت، مشکل است

جویبــار شعــر من سرچشمه‌اش چشمان توست
جوشش شعر از نگاهت، شمع بزم محفل است

باغ  لبهـــایت رسیـــده میـوه‌های  نوبرش
لب گزیدنهای تو، تاراج دل را عامل است

جعد گیسوهای تو چون موج دریا پُرخروش
آرزویم دیــدن این مــوج اندر ســاحــل است

هر نفس با  یاد  تو شــوری  به جـانم می‌رسد
نوش جانت، شعرهایم تحفه‌ای ناقابل است