تو را دوست دارم •••

تو را دوست دارم •••
چه فرقی می کند که چــرا !؟•••
یا از چـــــــــــــــــــــــه وقــــــــــت ... !•••
یا چـــــــــــــــــــــــــــطـور شـد کــــــــــه ... !•••
چه فـــــــــرقی مــــــــــــــــیکند ؟!•••
وقتی تو بــــــــایـد باور کنی ... که نـــــــــمی کنی !•••
و من بـــــــــــایـد فـرامـوش کنم ... که نـــــــــــــــمی کنم •••
دل همین است دیگر ...
می نشیند برای خودش رویا میبافد .
آرزوهای بی جا می کند ...
مثل آرزوی بوییدن آغوش مردانه ات
مثل آرزوی بوسه های حریصانه و تکثیر شیرین یک گناه در آغوشت
مثل عاشقانه تسلیم شدن مقابل هوس هایت !
مثل ...
میدانی ! ؟
باز هم آسمان و ریسمان بافته ام !
تمامی ماجرا همین است :
من جز تو هیچ آرزویی ندارم !
می نوشم …
نه چای نیست…
قهوه هم نیست…
حتی شوکران هم نیست
اما تلخ است…
تلخ تر از آنچه تصورش را کنی…
سالها قهوه ها را تلخ نوشیدم…
چای را هم…
من اینبار ثانیه های دور از او را می نوشم و نفس میکشم
و این تلخ… فرق دارد…
این تلخ جان فرساست…