توچه دانی ازراز درونم وازتفکرات عاشقانه ام

توچه دانی ازراز درونم وازتفکرات عاشقانه ام
توچه دانی که من پارادوکس مرگ و دستان مهربان را تشبیه وترادف خوانم
توچه دانی که زندگیه بروفق مراد،فقط به کام مراداست وبس
گویی عاشقم کن -ردت میکنم
گویی بگذاربمانم-گمت میکنم
نازنینم جهنم من گدازه های سوزانی دارد
دورشو
به اندازه ی تمام نداشتنی هایت ازمن!
دورشو
نه برای آنکه دلم درگیرت نباشد،
فقط برای نجات دلت.
بهشت حرف کمی نیست اماچگونه!
چگونه باورکنم جهنمم روزی به عرش بهشت خواهدرسید
دورباش
نگاه کن
زندگی ام راببین
ببین چگونه غرق جهنمم
مراچه به ترس؟
مرگ نزدیک است وهراسی نیست
تمام وجودم راربوده این جهنم لعنتی
خدایااین نبوددنیایم
چه بودم وچه شد!
کودکی بی آلایش که تنهاگناهش خط خطی کردن دفترخاطرات مادر!
به کجارسیدم،نمیدانم
شایدمسیر رااشتباهی آمدم
کمی آنطرف تر،جنب یک....

-نه جانم،مسیردرست است،سرشتت هم به مهرپرورده است،هم خاکش میزان هم آبش کافی،فقط لگدنخورده است
دخترجان!صدایش کن،
نمیشنود؟؟؟نازش کن
نمیبیند؟؟؟؟بازهم صداکن ولی

ازآنهایی که دلش بلرزد،ازآنهایی که بجای
طردکردنت بلندبگویدجااااانم
بنده ام،خوش آمدی. hadis

دوستان این متن ازدلنوشته های خودمه اگه ایرادی توش هست بگیداصلاحش کنم،خداروچه دیدی شایدکارام تومجله ثبت شد