ببین ما انسانها چقدر کم عقلیم

ببین ما انسان‌ها چقدر کم عقلیم
که جدا شدن از خدا را تولّد می‌نامیم و جشن هم می‌گیریم.

هرکس هم می‌آیدچشم روشنی می‌آورد.
بچه هم که به دنیا آمده است گریه می‌کند،
یعنی خدایا مرا کجا آورده‌ای؟ مگر من چه گناهی کرده بودم؟
مردم از آن طرف چشم روشنی می‌آورند.چه شهر خرابی است!

کتاب طوبی محبت؛ جلد3 – ص 38



پ.ن: حقیقتی که خیلی وقتهه بهشش پی بردم،این دنیا محل تبعیده برای خود سازی و برگشت به جایگاه اصلی!