یه حس مبهم!!

یه حس مبهم!!
تقصیر ما نیست
اشتباه از بزرگترهایمان بود
نباید انقدر راحت عاشقی میکردند...
ما به آنها نگاه کردیم
گشتیم و گشتیم تا یک رابطه مثلِ آنها پیدا کنیم
مثل پدرانمان
مادرانمان
تازه زمانِ آنها هیچ فضای مجازی نبود
همه چیز چشم در چشم بود
همه ی قرارهایشان در خیابانها بود،نه خانه ها
در معرضِ دیدِ هزاران هزار چشم قربان صدقه ی یکدیگر میرفتند...
زمانِ آنها اینقدر بی تعهدی نبود
یک نفر را انتخاب میکردند و تا آخرش با هم میساختند
همیشه یک نفرشان کوتاه می آمد تا ماندنی شوند
نتیجه شان ما بودیم
بدونِ کوچکترین شباهتی
ما نسلِ تایپ کردنیم
ما شجاعتِ چشم در چشم شدن نداریم
ما گاهی آنقَدَر بزدل میشویم،که حتی از صدای طرفمان هم فرار میکنیم
ما از هر تکه از زندگی شان،آن قسمتش را که بابِ میلمان بود کپی کردیم و بقیه اش را نادیده گرفتیم...
خدا به دادِ نتیجه های ما برسد...