از آن روزی که اینترنت بنا شد

از آن روزی که اینترنت بنا شد
زن خونه ز مرد خود جدا شد
 
 نه چای آماده و نه استکانی 
دریغ از پختن یک لقمه نانی
 
سر صبحی که پی جو تا سحرگاه
موبایلش روشنه هر گاه و بی گاه
 
 گهی اینترنت و واتس آپ و گه چت 
پیامک میزنه این خط به اون خط
 
 خیالش نی بچه ش داره میمیره
خوراکش خورده یا اینکه نخورده
 
 خیالش نی که مردش خسته و زار 
میاد خونه شبانگاهان سر کار
 
سرش توی موبایلش هی میخنده 
پیامک میزنه خالی میبنده
 
 بجای همدمی با مرد خونه
موبایلا روز و شب همدمشونه
 
الهی این موبایلا را تو بشکن 
دل بیچاره ی مردا رو نشکن
 
قدیما مرد و زن همراه و همدل 
حالا همدم شده خط ایرانسل
 
الهی کابل اینترنت جدا شه 
موبایلا از دست زن ها رها شه
 
 از آن روزی که این تانگو بنا شد
زن خونه ز مرد خود جدا شد

**شعر از حسود اقا**