‌
تن را به باد صبح،
جان را به آفتاب سپردم
روح با یگانگی
با مهر، با سپهر،
با سنگ، با نسیم،
با آب، با گیاه
در تار و پود من جریان یافت!
موجی لطیف، بافته از جوهر جهان،
تا عمق هفت پرده تن را ز هم شکافت.
«من» را ز تن ربود!
«ما» ماند،
راه یافته در جاودانگی!
دیدگاه ها (۰)

🩵💚 بر قله ایستادم آغوش باز کردم. تن را به باد #صبح، جان ر...

💜🍃تن را به باد صبحجان را به آفتاب سپردمروح با یگانگیبا مهربا...

𝑮𝒐𝒐𝒅 𝑴𝒐𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈بر قلّه ایستادمآغوش باز کردمتن را به باد صبحجان ...

بر قله ایستادم.آغوش باز کردم.تن را به باد صبح،جان را به آفتا...

کانال میم‌تیم در تلگرام: @mimteam_channel @mimteam_channel @...

از دل افروزترین روزِ جهان،خاطره ای با من هست.به شما ارزانی :...

خواهش میکنم بخونینمادر موسی چو موسی را به نیلدر فکند از گفته...

شعر کامل (ما همانیم که به دریا حکم طوفان می دهیم)

کیانا وحدتی

همره باد از نشیب و فراز کوهساران از سکوت شاخه های سرفراز بیش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط