حواست هست

حــواست هست ؛
یک تابستان دیگر هم گذشت و هیچ معجزه ای نشد،
حالا بایــد دوباره دل خــوش کنیــم بـه آمــدن پـاییـــز،
یک پـاییــز خـوشرنـگ که زرد و نــارنجی نبـاشد،
بـه پـاییـــزی که دلت نگیــرد ،
و غـروبـش غم نـداشته باشد،
و تـوی کـوچه و پـس کـوچـه هــایش بغض نبـاشد،
پاییــزی که مهـر و آبـان و آذرش تـو را یـاد هیچ خاطره خیسی نیانــدازد
و دل کندنش آسانتــر از دل بستنش باشد،
یک پاییــز دوست داشتنی که شایـد مــال من و تـــو باشد،
می مانیــم به امیــد پاییـــزی که
نـه از فــاصله خبـــری باشد
نـه از درد ، نـه از زخــم
نـه از جنــگ ، نـه از فقــر...
بـه امیـــد پاییـــزی که وقتی بـه آخـــر رسیــد
جوجـه ای از جـوجـه هـایـمــان کـم نشـده باشد...!


نمیدونم این متن را پارسال یا دوسال پیش ویس گذاشتم..همین روزها بود..

فقط میتونم بگم..
این قافله عمر عجب میگذرد..
واینکه
بیا تاقدریکدیگربدانیم..
که تاناگه زیکدیگرنمانیم..
شبتون خوش..عاقبتمون بخیر