تو می روی،

تو می روی،
برای رفتن تو راه می شوم!
تو پلک می زنی و من
برای چشم های غم گرفته ات نگاه می شوم!
تو خسته می شوی و من
برای خستگی تو،
چه عاشقانه تکیه گاه می شوم...!

دلت گرفته است؟
پا به پای گریه های تو
بغض و اشک و آه می شوم !
سکوت می کنی و من به احترام خلوتت،
به شب پناه می برم
سیاه در سیاه می شوم...!

همیشه آخر تمام شِکوه ها
به چشم های عاشقت که می رسم
سکوت می کنم...

و باز برای آسمان غم گرفته ی تو ماه می شوم ...!