ز کردار خود دمخوری برگزین،

ز کردار خود دمخوری برگزین،
که در گور باشد تو را همنشین؛

پس از مرگ آماده داریش پیش،
بروزی که آید ندا آی پیش؛

اگر دل بچیزی ببندی مبند؛
بجز آنچه باشد خدا را پسند؛

پس و پیش مرگت تو را نیست کس،
بجز کرده ات یار و فریادرس؛

بشر پیش خویشان دمی میهمان،
بود وانگهی کوچد از این جهان؛