من_و_استادم

من_و_استادم


وقتی من یک کاری را دیر تمام میکنم، من کند هستم.
وقتی استادم کار را طول دهد، او دقیق و کامل است.

وقتی من کاری را انجام ندهم، من تنبل هستم.
وقتی استادم کاری را انجام ندهد، او مشغول است.

وقتی کاری را بدون اینکه از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دهم.
وقتی استادم این کار را کند، او ابتکار عمل به خرج داده است.

وقتی من سعی در جلب رضایت استادم داشته باشم، من چاپلوسم.
وقتی استادم، دانشگاه را راضی نگاه دارد، او همکاری میکند.

وقتی من اشتباهی کنم، من نادان هستم.
وقتی استادم اشتباه کند، او مانند دیگران یک انسان است.

وقتی من در دانشگاه نباشم، من در گشتزدن هستم.
وقتی استادم در کلاسش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.

وقتی یک روز مرخصی استعلاجی داشته باشم، من همیشه مریض هستم.
وقتی استادم در مرخصی استعلاجی باشد، او حتماً خیلی بیمار است.

وقتی من مرخصی بخواهم، باید یک جلسه دلیل و توجیه بیاورم.
وقتی استادم به مرخصی برود، باید میرفت چون خیلی کار کرده است.

وقتی من کار خوبی انجام میدهم، استادم هرگز به خاطر نمیآورد.
وقتی من کار اشتباهی انجام دهم، استادم هرگز فراموش نمیکند.