پیشی کنار موشی بود …

پیشی کنار موشی بود …
توو دست موش ، یه گوشی بود

پیشی توو اون سرک کشید …
یه جیغ با نمک کشید

موشه بهش گفت که ： یواش !
برو عقب ، فضول نباش o_O

وسیله ی خصوصیمه …
توش عکسهای عروسیمه ! ~_^


تعجب نداره که ، وقتی شمام همدمتون چند روز ، دو تا جوجه ی آتیش پاره باشن که با شیطنتشون مجال مطالعه که بماند ، نفس کشیدن ندن … عاقبت پروفایلتون درج یه همچین پستی میشه

سرتونو درد نیارم حدوده ۱۶ تا کتاب شعر و داستان با خودشون آوردن که باید … باید واسشون بخونم

حالام که سرما خوردم و تب و لرز دارم … خانم دکتر بازیشون گل کرده @_@

خواهشا واسشون دلسوزی نکنین که اونام میگیرنو از این حرفا … چون ویروس,سرماخوردگی رو چاق و چله و پروار ، خودشون بهم هدیه دادن :'(

والدین گرامی !
عاجزانه ازتون درخواست دارم لطفا اطلاعات جوجه هاتونو بروز رسانی کنین … اون عهد بوق نادر شاه بود که دکترها کیلویی واسه سرماخورگی ، آمپول تجویز میکردن …
بعدشم بهشون یاد بدین ، اعمال خشونت موقع تزریق کوچکترین ربطی به بهبود سریعتر نداره T_T

خلاصه اینکه به قول مرحوم خسرو شکیبایی ：
حال من خوب است ، اما …
تو باور نکن !