در خویش می‌سازم تو را، در خویش ویران می‌کنم

در خویش می‌سازم تو را، در خویش ویران می‌کنم
می‌ترسم از حرفی که باید گفت و پنهان می‌کنم

جانی به تلخی می‌کَنم، جسمی به سختی می‌کشم
روزی به آخر می‌برم، خوابی پریشان می‌کنم

در تار و پود عقل و جان، آب است و آتش، توامان
یک روز عاقل می‌شوم، یک روز طغیان می‌کنم

یا جان کافر کیش را تا مرز مردن می‌برم
یا عقل دور اندیش را تسلیم شیطان می‌کنم

دیوار رویاروی من از جنس خاک و سنگ نیست
یک عمر زندان توام، یک عمر کتمان می‌کنم

از عشق از آیین ِتو، از جهل ِتو، از دین ِتو
انگشتری دارم که دیوان را سلیمان می‌کنم

یا تو مسلمان نیستی یا من مسلمان نیستم
می‌ترسم از حرفی که باید گفت و پنهان می‌کنم
#عبدالجبار_کاکایی

💫 🌸
دیدگاه ها (۳۳)

عاشقانه های شبنم بیاد بابامحمدم

دلم مشغولِ یک عشق است و از مردم گریزان است  میانِ سینه مِهرت...

‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌«کلمات، پرسه ‍زنان در گذر ثانیه‌ها رنگ باخته‌اند و...

درد دل با مادر بی‌نشانمادر جان... امشب دلم گرفته و نمی‌دانم ...

🌷 بیوگرافی دختری که بلوبری دوست داره 🌷من ..…..... هستم؛ دختر...

چند پارتی جونگ کوک | قرار قلابییک روز خیلی عادی رفتم تا نمای...

سرزمین خاموشی:قسمت اول

### پارت ۷: سقوط در سیاهیاون شب، عمارت در سکوتِ سنگینی فرو ر...

𝑴𝒀 𝑺𝑨𝑽𝑰𝑶𝑹Chapter² P⁴دو هفته...دو هفته‌ای که برای سولین و جون...

درخواستی چیفویو

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط