{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

خودم را

خودم را
در شعرهایم حبس کرده ام

وقتی دیگر نمی خندم
داخل تمام گلدان های خانه
لبخندهایم را می کارم

تا شاید
روز مبادایی باشد
برای لبخندهایی
که دیگر برنمی گردند

#مریم_پورقلی
دیدگاه ها (۱)

عشق اما نهایتی مجهولبی حضورش اگر چه شب عالیستدر تنِ فکر های ...

کمی به شب می نگرم به تنهایی به رویای مردنم کمی به تو ...به ت...

روحم را پیوند داده اندبا دنیایی که مرا بالا آوردو روی دستهای...

چقدر مواظب دردهایم باشم که روی سر کسی نریزد مشکل از کوچه های...

شاید خنده دار باش ولی یک روز که حالم خیلی بد بود تصمیم گرفتم...

- دلتنگی واقعی را حال با تمام سلول هایخود احساس می کنم ،دلتن...

سرد برای منپارت ۱۰ا.ت ویو..........بعداز چند مین از بغلش بیر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط