جانم به فغان چو مرغ شب م آید

جـــــانم به فغـــان چو مرغ شـب مے آید

وز داغ تـــــو با نالـــــه بـه لــب مے آید

آه دل مـــــا از آن غبـــــار آلــــود است

کاین قافلـــه ازدیـــار شـــب مے آید

رهی معیری